Afgelopen vrijdag mochten de regionale badmintonkampioenen die onze school rijk is, zich meten met de andere regionale kampioenen van Nederland tijdens de dit jaar voor de achtste keer gehouden 'Mission Olympics, the schoolfinals 2010'.
We mochten dit jaar het onwaarschijnlijke aantal van vijf (!) teams afvaardigen (en dan te bedenken dat de meeste andere scholen slechts één en hooguit twee teams in de finale hadden).
De mission werd geopend in het van traditie overlopende Olympische stadion, waar een gelikte openingsceremonie plaatsvond. De presenator van dit jaar was wederom TMF hunk Sacha Visser.
In een show met veel muziek en dans was het afscheid van de door ondergetekende enorm bewonderde Erica Terpstra kippenvelopwekkend en bij meerdere aanwezigen natte ogen veroorzakend. Daarnaast kwamen ook sporthelden Nicolien Sauerbrij (100e Olympische gouden medaille voor Nederland) en Edwin v/d Sar (onnavolgbare keeper van o.a. het Nederlands elftal) hun persoonlijke noot aan de Olympische opening bijdragen. Na een openingsceremonie die vol stond van de symboliek (met o.a. het afleggen van de Olympische eed, het binnendragen van de vlag en het ontsteken van het Olympische vuur), werden alle 5.000 sporters in luxe touringcars naar hun sportlocatie vervoerd. Daar aangekomen moesten onze vijf teams gelijk de wei in.
Het jongste – niet competitie – team bestond uit de net op tijd fitte Laura Heien, de in het spel meedogenloze Masu de Ridder en de beide all rounders Jelmer Schuurman en Joost Kuijf. In de poule werden twee zeges behaald, waarna ze als poulewinnaar de halve finale binnenstroomden. Die vormde een leuke warming up (9-1 tegen het Leeuwardense Comenius lyceum) voor de uiteindelijke finale tegen het Dongemond college uit Raamsdonkveer. In die finale ging Jelmer, goed spelend maar wel, ten onder, waarna Masu met een zege die uit haar tenen moest komen de zaak weer recht trok. De cruciale dubbel bracht een mooie overwinning voor ons team dankzij de inmiddels prima ingespeelde Laura en Joost.
Het herendubbel ging vervolgens verloren, waarna alle druk bij de beide dames lag. Met een prachtige finale wedstrijd werd de zege binnengehaald en daarmee was dit debuterende team ineens kampioen van Nederland! Ongeloof en bewondering streden om voorrang, maar de eerste titel was binnen.
Het competitieteam (Pim van Os, Renske Kwakkenbos, Loes Roorda en Sanne Terlien) was titelverdediger en dat betekende dat iedere tegenstander extra gebrand was om van hen te winnen. Zij zaten in een poule van 5 en moesten tegen elke tegenstander éénmaal spelen. De eerlijkheid gebeid te zeggen dat de ze speelden als leeuwen, maar dat er dit jaar een ander team beter was, nl. het Hoensbroekse Carboon lyceum.
De zogenaamde finalewedstrijd werd nipt (4-6) verloren, maar de winnaar was terecht. Aangezien de andere tegenstanders verslagen werden, resulteerde dit toch in een zeer verdienstelijke tweede plaats !
In de categorie mid recreanten mochten we dit jaar zelfs twee teams afvaardigen. Het kampioensteam van de regio (Lonneke Albert, Joske Jongerius, Bart Sloeserwij en Danny de Graaf) zat gelukkig in een andere poule dan de runner up van de regio, het team van Benthe Schrijn, Iris Rattink, Collin v/d Weteringh en Leon Graafland. Beide ploegen waren in de poulefase allebei de besten, waarna ze in twee halve finales mochten proberen de finale te behalen. Het team van Danny deed dat succesvol d.m.v. een 7-3 zege op SG Canisius uit Tubbergen. Waarna ook de club van Benthe niet achter wilde blijven (6-4 zege op KSH te Hoofddorp).
Meridiaan vs Meridiaan
Daarmee was de droomfinale Meridiaan tegen Meridiaan een feit. In die herhaling van de regionale finale won de regiokampioen (Lonneke, Joske, Bart en Danny) met 7-3 van het heldhaftige tweede team. Daarmee dus de tweede landskampioen en een bovendien een prachtige zilveren medaille.
Het oudste team tenslotte werd gevormd door badmintonlegende Vito Vrugteveen (we zullen hem missen, na zes achtereenvolgende deelnames), Niels Pasker, Caitlin Visser en Christa Bouma. Ook zij zaten in een poule met alle andere regiokampioenen en omdat zij simpelweg alle wedstrijden dik wonnen (slechts de wedstrijd tegen het Heeswijkse gymnasium Bernrode was even spannend), werden ook zij dit keer Nederlands kampioen. Al met al dus een onwaarschijnlijke oogst, waarmee we, na twaalf jaar zaaien (!), op dit moment absoluut toonaangevend zijn geworden op het gebied van schoolbadminton. Maar bovenal waren we ook een hecht team en maakten we elkaar nog sterker dan we als individuen al waren.
