Op donderdag 22 maart ging het toneel- en dansseizoen van ‘t Hooghe Landt van start met een voorstelling van De Drie Musketiers. Op vrijdag en zaterdag werd het stuk nogmaals opgevoerd.
Regisseur Bas Iking had een bewerking gemaakt van de tekst van Carry van Bruggen uit 1932. De spelers lieten duidelijk zien dat ze er in de repetitieperiode hard aan hadden gewerkt. Voor diegenen die wel eens beweren dat ‘de leerlingen van tegenwoordig' niet meer uit hun hoofd kunnen leren, was een bezoekje aan deze voorstelling zeer leerzaam: de spelers spraken hun teksten zonder merkbare hapering en bereikten een overtuigend resultaat.
Dat alles ondanks de kleine rampjes die de productie in de laatste weken voor de uitvoering te verwerken kreeg: een operatie van een van de hoofdrolspelers (die zijn rol in een aangepaste versie alsnog kon spelen), een ernstig geval van de ziekte van Pfeiffer (de rol werd een week voor de voorstelling nog overgenomen) en griepgevallen (zelfs nog op de dagen van de uitvoeringen).
Alle lof dus voor de flexibiliteit van spelers en regisseur. Het was heel knap hoe de groep in een eenvoudige en doeltreffende setting het bekende verhaal over liefde, politiek en manipulatie op de planken zette. Dankzij de medewerking van een aantal ouders was ook de kleding zoals je je die bij een verhaal dat speelt in de zeventiende eeuw zou voorstellen. En ook de nieuwe groep theateractivo’s begint er steeds beter in te komen, gezien de manier waarop geluid en licht waren verzorgd
Zonder de anderen tekort te doen, moeten we de acteerprestaties noemen van Kirsten Bouritius (als Lady de Winter), Jip Klompenhouwer (als d' Artagnan) en invaller Elise van ’t Laar (diverse kleinere rollen).
Kortom een uitstekende beurt van deze groep en een goed begin van de reeks voorstellingen op ’t Hooghe Landt.
